23.10.2026 Günlük LIII Kenon: boş bir gün

23.10.2026 Günlük Sayfa LIII

Bazı günler bir şey olmadığı için değil, bir şey eksik olduğu için boş geçer.

Cuma. Boş bir gün.

Bugün hiçbir şey yapmadım demek istemiyorum, çünkü bu cümle ağzımdan hep bir suçlama gibi çıkıyor. Bugün boş bir gündü. Bu kadar.

Kenon

Kenon Yunancada boşluk demek.

Demokritos dünyayı iki şeyle anlattı: atomlar ve boşluk. Atomların hareket edebilmesi için aralarında boşluk olması gerekiyordu. Boşluk olmasa hiçbir şey yerinden kımıldayamazdı.

Aristoteles Fizik'te buna karşı çıktı ve boşluğun var olamayacağını savundu. Tartışma yüzyıllarca sürdü.

Ben bugün Demokritos'tan yanayım. Boşluk da bir şey. Bir şeyin yeniden hareket edebilmesi için önce biraz boşluk lazım.

Boş günü doldurmamak

DEHB'li biri için boş gün tehlikeli bir gün gibi gelir. Ya ekrana dağılırsın ya yarım işlere, akşam olunca da bir suçluluk gelir: bütün gün ne yaptım?

Üç gün önce eleutheria yazısında kimsenin karışmadığı günün boşluğunu yazmıştım. O boşluk doldurulmayı bekleyen bir masaydı. Bugünkü boşluk başka. Bir şey gittiği için açılan bir yer.

Onu doldurmaya çalışmadım. Dünkü sayfa ağırdı. Bugünkü sayfanın hafif olmasına izin veriyorum.

Kendimle savaşmayı bıraktığımı eylülde yazmıştım. Boş bir günü verimsiz diye cezalandırmamak, o kararın bugünkü hali.

Kavramın yanına bir parça

John Cage: 4′33″.

1952'de David Tudor seslendirdi. Piyanist sahneye çıkıyor, piyanonun başına oturuyor ve dört dakika otuz üç saniye boyunca hiçbir nota çalmıyor.

Ama parça boş değil. Salondaki öksürükler, sandalye gıcırtıları, dışarıdaki rüzgar parçanın kendisi oluyor. Sessizlik dediğimiz şeyin içi aslında hiç boş değil.

Bugün de öyleydi.

Yarına

Yarın cumartesi. Yarının kelimesini henüz seçmedim. Seçmeden de uyuyabilirim.