Neden böyle bir günlük tutuyorum - DEHB Günlüğü başlasın

01.09.2026 Günlük Sayfa I

ya başlamamalı ya da bitirmeli.

Kendimi seviyorum.

Kendimle ilgili cümleleri metnin en sonuna yerleştirmek istemiyorum artık. Sanki önce herkesten, her şeyden, yapılması gerekenlerden söz edip ancak geriye biraz yer kalırsa kendime gelebilirmişim gibi.

Son dört-beş aydır yaptığım şey tam olarak buydu.

Şirketimi büyütmeye çalışıyordum, akademik işleri yetiştiriyordum, birilerine koşuyordum. Bir şeyleri düzeltiyor, başka şeyleri başlatıyor, yarım kalanları tamamlamaya çalışıyordum. Hep bir çalışma, yetişme, koşma hali. (Şapkalı a çok güzel değil mi ya...)

Oysa ben yürümeyi seviyorum. Yürürken etrafı görebiliyorum. Düşünebiliyorum. Bir ağacın önünde durabiliyorum mesela. Bir cümleyi kafamda birkaç kez çevirebiliyorum. Nereye yetişeceğimi değil, nerede olduğumu fark edebiliyorum.

Koşarken bunların hiçbiri olmuyor.

Koşarken insanın gözü yalnızca ileride oluyor. Varılacak yerde. Bitirilecek işte. Cevaplanacak mesajda. Kazanılacak parada. Çözülecek problemde. Bir sonraki günün bir sonraki saatinde.

Ve galiba uzun zamandır hayatımı yaşamakla hayatımı yetiştirmek arasındaki farkı unutmuşum.

Her şeyi aynı anda taşıyabileceğimi düşündüm. Hatta taşıyabilmenin bir tür güç olduğuna inandım. Yorulmamayı değil, yorulsam bile devam edebilmeyi meziyet saydım.

Ama insan her şeye yetişirken kendisine geç kalabiliyor.

Ben biraz kendime geç kaldım.

Bunu dramatik bir yerden söylemiyorum. Hatta aksine, bunu fark etmiş olmaktan memnunum. Çünkü bazı şeylerin düzelmesi için önce yanlış olduğunu kabul etmek gerekiyor.

Belki de mesele daha az çalışmak değil. Daha az istemek de değil. Ben hala çok şey yapmak istiyorum. Üretmek, öğrenmek, büyütmek, yazmak, okumak, yeni şeyler kurmak istiyorum.

Ama bütün bunları yaparken hayatın kendisini aradan çıkarmak istemiyorum artık.

Kahvemi soğutmadan içmek istiyorum. Yürürken acele etmemek. Bir kitabı işe yaradığı için değil, merak ettiğim için okumak. Telefonumu elime almadan birkaç dakika oturabilmek. Bir şey yaptığımda hemen ardından sıradakini düşünmemek.

Ve en önemlisi, kendimi hayatımın yapılacaklar listesinin en altına yazmamak.

Belki bugün için büyük kararlar vermem gerekmiyor.

Belki yalnızca biraz daha yavaş yürümem gerekiyor.

Çünkü ben yürümeyi seviyorum.

Ve sanırım bundan sonra nereye gittiğim kadar, oraya nasıl gittiğime de dikkat etmek istiyorum. Cansu'nun DEHB Günlüğü'nü bunun için kurdum. Bugün de ilk podcasti paylaşacağım. Eminim ki seneye bu zamanlar burada yüzlerce kişi olacak. Ve artık yalnız kalmayacağım.

• 1 Eylül 2026 tarihinde olan Cansu..